The truth about my life

Tue, 30 Sep 2014

Değerli hocam Uğur Özmen neden blog yazdığını, bildiklerini neden yazdığını özetlemiş.

Bildiğiniz gibi uzunca bir süredir blogda yazmıyorum, fakat ekşisözlük okuyorsanız farketmişsinizdir, ara sıra dayanamayıp oraya düşüncelerimi kustuğum oluyor. Uğur hocamın yazdıkları, Gezi Direnişi sonrasında ekşisözlük ve diğer yerli sosyal medyada olup bitenler oraya yazdıklarımın aslında bana ait olmadığını, düşüncelerimi bir bütünlük içerisinde ayrı bir yere yazmadıkça kıraathane gürültüsü içerisinde kaybolup giden köyün delisinin saçmaladıkları olduğunu anladım.

İnsanın evi gibisi yok. Aranızda hala bu sayfaları okuyan kaldıysa önümüzdeki günlerde ekşisözlük'te yazdıklarımın bazılarının derlenip toplanmış halde buraya taşındığını görecektir. Her düşünür gibi ben de aklımdan geçenlerin başkaları üzerindeki etkisini bilmek isterim. Bu sebeple yıllardır üşengeçlikten ve bir de kibirden önemsemediğim blog yorumları özelliğini disqus kullanarak etkin hale getirdim. Seviyeli bir sohbet arıyorum yani. Selam ederim.

Fri, 26 Jul 2013

Long time no blog.

I might as well take down the site and nominate myself for Internet's Darwin Awards. A futile attempt to help clear the web, that would be.

So, I turned 31 a few weeks ago. No big deal, no cake, no party, with family and a few friends noticing, much less social media auto-birdhday-reminder fuss.

Life revs up at higher rpms. Start-up guy does it again. Sleeping too much. Having fun. Running less. Putting on a bit more weight. And yeah, wrinkles, Clooney.

So far, so good.

Thu, 12 Jul 2012

A quote from the Wikipedia article about Nikola Tesla, probably the greatest inventor of all time and one of the people who inspire me most (he was around 30 back then):

In 1886, Tesla formed his own company, Tesla Electric Light & Manufacturing. The initial financial investors disagreed with Tesla on his plan for an alternating current motor and eventually fired him, forcing him to work as a ditch digger for $2 per day. Tesla considered the winter of 1886/1887 a time of "terrible headaches and bitter tears" and questioned the value of his education.

It was a year of bitter tears, indeed. But I'd like to paint a better picture for the next one by celebrating my 30th birthday, 13 July around 8pm Istanbul time at a pub named Karga. I'd be delighted if you could join me for a drink.

Sun, 13 May 2012

So, Avea texted me when I was at Trabzon for a family visit and a quick seminar about free software as a sidekick. Very early in the morning I did a SIM switch and it was on.

About 2 months with Avea, many cities, a lot of travel and on-the-go conference-calls; I'm happy to report that I have experienced not a single glitch. Avea network works as expected. I'm a satisfied customer.

Now that being said, call sound quality is slightly worse than expected. Avea is a GSM1800 network, and it drains my phone battery slightly faster, compared to any GSM800 network (Turkcell, for example).

Wed, 29 Feb 2012

No, I didn't kill the phone too. And no, I'm not defaulting to smoke signal for communication. Not yet.

I'm a Turkcell customer for probably about 10 years or a bit more. The network worked great, almost all the time. Turkcell is an awesome example if I ever decide to build an operations company, all around.

But their premium pricing is not good enough, and now that I depend even more on my phone for communication since I've killed pretty much every other method, it became costly. But it's not critical enough for ~$100/month item in my operational cost. I'll happily accept 5% call drop rates, 20% slower internet etc. in exchange for a 50% discount; because my communication is not that critical. Realizing that, I thought, maybe I should try and experience how mobile number portability works in Turkey firsthand.

After checking prices and packages, I settled on Avea, a long time Telenity customer. Almost all of their mobile messaging infrastructure runs on Telenity software. So I took a visit, but finding an Avea dealer is not easy, not as widespread as Turkcell. They obviously have a database on their website, but I went to the closest but the dealer store was closed for renovation.

The experience was smooth. It took about 2 mins for the nice guy at the dealer to fill out the form for me, I read the agreement briefly and signed here and there, took my new SIM and left without paying a dime. Apparently I'll get a text message soon that tells me when to switch SIM cards. After the switch, I'll be back again with the same number in Avea network, paying about $25 a month for a much larger communications package. Saving 75%, not that bad.

I'll try to keep you posted about my Avea experience once in a while.

Thu, 23 Feb 2012

I'm finally on Android. I ditched my beloved Nokia E65 in favor of a SonyEricsson Xperia Mini Pro, the smallest Android device with a keyboard. It also happens to be my best buy since Laguna.

Change of the device simplifies my artillery of gadgetry. No need to carry a digital camera and the bluetooth GPS receiver that served me well for the last 2 years can be put to rest.

Its A2DP support means I can finally use my bluetooth stereo earphones to replace inconsistent gym music with awesome beats to suit my running sessions.

This post was made possible using ConnectBot to a vim in a screen, but lacks HTML-proper because the keyboard has no < and > chars bound to any key. Obviously this is no hacker keyboard.

Update: VX ConnectBot to the rescue, excellent support for SEXperiaMiniPro (I know, sounds kinky when spelled this way).

Sun, 12 Feb 2012

In another attempt to gain more time for life, I've also axed instant messaging. Until now I actively used my own Jabber, Google Talk, MSN and also Skype. I will not be online on any of these instant messaging services anymore. Now all I've got is a regular cell phone (maybe I'll kill that one, hmm?) and of course you can get in touch with me via e-mail.

It really is like drug addiction treatment. You've got to be tough, or it won't work.

In other news, FOSDEM wasn't good enough. I don't expect everyone to be a great keynote speaker, but if I kept listening to some of these talks I could actually cure my insomnia. That's how good they were. Brussels weather was freezingly cold but friends were pretty warm. Turkish speaking Iranian and Tunisian taxi drivers everywhere. I'll certainly take another visit to Belgium.

Tue, 24 Jan 2012

(This is a re-post, I accidentally removed the one on G+. I know, I'm getting old.)

Last night I deleted my FriendFeed account. Unlike any other social network, FriendFeed was a beloved one. I made many good friends over there. Nonetheless, it had to go. Now why would this matter to you?

I found that social networks as we know them can easily consume a lot of my time. I was almost an addict for many social networks: Twitter, 4sq, friendfeed, facebook to name just the worst offenders. Although privacy concern was the motif principal, precious and scarce hours I wasted shuffling pictures of party pics from nasty friends was what pushed the knife to the bone. Enough was enough. No more nasty party pix.

But the treatment didn't come soft and sweet. It's just as bad as the quit-smoking experience. Discipline was the key for me. I feel the urge to flick open the cellphone and tweet something that just happened or came to mind many times a day, but I resist. Nobody really gives a flying saucer about what I'm about to post anyway, and knowing this helps a bit.

Now the blog is different, because it started with an ego-centric narcissism. I don't expect any flying saucers here, most of the time, unless I'm replying someone. And it's what it is, a web log, diary of the captain obvious, on the web, no? As of today, LinkedIn and Google+ is what's left. Next-up, maybe Google Talk (and IM concept in general) is getting axed.

Oh, happy 2012 too. 2011 was bad, maybe this one will be better.

Wed, 21 Dec 2011

I've been spending most of my time reading more books. I've never been a good writer, yet I have decided that the blog deserves a little bit more love.

I have deactivated all social networks except Google+ and Linkedin. Considering that Twitter was the most time consuming thing, I'm hoping that I'll have even more time to read and finally get back to blogging.

As a side effect, I won't be reachable through twitter and facebook and alike. I'm e-mail and phone only.

Hi, again.

Fri, 12 Nov 2010

Davut and me in Gölcük, Bolu

I’m very sad to write this, Davut passed away on Friday evening last week and lost the battle against the stomach cancer he was diagnosed with more than 3 years ago.

I received the news on Saturday morning and I was fortunate enought to attend the funeral in Manisa after a 5 hour drive. His family was devastated as you might expect.

I felt what’s going to happen in late August when he was transported to Istanbul with an ambulance from Manisa because his intestines stopped functioning. I told him to take a plane next time and abusing ambulances to avoid horrible Istanbul traffic is unethical when I visited him at the hospital. He looked like he’s going to pull it off.

Davut left detailed information about his last few years on his blog. He even wrote a book that will be printed soon. Both the blog and the book is in Turkish and a few volunteers with golden hearts are working on an English translation. He worked very hard. He was always like that.

Friends say that he suffered badly in the last week and was on a very high morphine dose.

There was a lot of grief and love in social networks and groups he was active in, but what gave me chills was his last tweet, asking me where I am. He was loved by many thousands of people.

He will be missed.

Thu, 04 Feb 2010

Yazageldiğim senaryolardandır. Bir trafik polisi bizi çevirecek, direksiyonda ben olacağım, bu soruyu soracak ve arka koltuktaki çakırkeyif arkadaş dibinde iki parmak kalmış Ege'nin yaş üzümlerinden yapılma 70'lik rakı şişesini uzatacak, "bu kadar kaldı abi içersen buyur" diyecek. Sonra ben boruya üfleyeceğim, olaylar gelişecek... Aslında kısmen yaşandı bu. Üfledim, 30 promil alkol ve 200 promil adrenalin çıktı, devam ettik.

Rakı'nın hayatımda çok büyük bir önemi yok; ancak musiki ve değerli insanlarla bir araya geldiğinde katalizör oluyor. Tabii bir kültürü var bu meretin, öyle vodka bira gibi dik kafaya gitsin şeklinde içmek makbul değil. Bu sebeple arka koltuktaki çakırkeyif arkadaş pratikte dayağı hakediyor, dibinde iki parmak kalmış rakı şişesini alelade uzattığı için. Onun doğrusu; hep birlikte arabadan inilir, bagaj açılır, mangal indirilir, hızlıca bir çilingir sofrası kurulur, arzu edenlere ikram edilir. Şişenin dibinde kalan iki parmaklık nimeti paylaşmaktır rakı; kadehe rakı koyarken gösterilen laborant hassasiyetidir. Bizi biz yapandır.

Bu bağlamda Yeni Rakı'nın Yeni İletişim Devi temalı kampanyasını çok beğendiğimi belirtmeden geçmeyeceğim. "Bluetooth yerine elini tut" kadar yaratıcı birşey görmeyeli biraz zaman olmuştu, pek güldük arkadaş arasında. Emeği geçen herkesi tebrik ediyorum.

Tanıyan arkadaşlar Boşnak olduğumu bilir. Bizim oralarda šljìvovica veya mürdüm eriğinden yapılma tekniği rakıya benzediği için rakija da derler; bu vesile ile siz değerli okuyucularımı kendisi ile tanıştırmak istiyorum:

Bu kadar andık, çok da eski olmayan bir fotoğrafı da paylaşmadan olmaz, sağlığınıza!

Dipnot: bir süredir sek içiyorum, fotoğraf yanıltmasın.

Mon, 20 Jul 2009

Davut Topcan (read: Da-vooth Top-djan) is a long time friend of mine and before I go depths discussing what he's doing or why it's important I'd like to tell you how we got to know each other. Back in January 2004 when I was working at a software consulting company, namely FrontSITE, one of our focus areas was providing support for free software products and Linux-based operating systems.

We enjoyed what we did, and we had the office at the heart of the Istanbul at our disposal. Murat Koç and I decided to organize a small hacking workshop, tell about it in some mailing lists, invite everyone and do something useful together. For the first gathering we needed some low hanging fruit and it was obvious to both of us: internationalization, but what? I insisted on GNOME, and that's what happened. Looking at the archives, we were about 10 people, and one of them was Davut - a bright and young junior software developer.

Second gathering never happened. I left FrontSITE at the end of May 2004 and we lost contact with some of the people at the i18n event. Fast forward to a few years and companies I worked for, I stumbled upon Davut's blog. There were some very unpleasant news. He was diagnosed with stomach cancer, he was receiving chemotherapy for some time and he was blogging pretty detailed information about his experience throughout the process of diagnosis and therapy. He appeared to be mentally stable but emotionally vulnerable. I'd probably be much worse if I were to walk in his shoes, I have to admit. I contacted him and tried to keep in touch for a while.

Did I tell you that he's into some extreme sports? We lost contact again. In the meantime his chemotherapy was completed. He recovered from the side effects quickly and got on his motorbike on a highway and he survived a crash and they took him back to the hospital again -- for a different reason. Fast forward some months again, and he contacted me to tell that the cancer came back. He was receiving the second round of chemotherapy -- slightly better drugs and less side effects this time.

Neither cancer nor a bike crash can kill him, he completed the second round a couple weeks ago. Going through the process he discovered that #1 asset towards beating cancer is positive thinking and good morale. He witnessed how some patients receiving chemotherapy are leaving their daily life and becoming lonely people. Also he is one of those who keep it up. You don't just win a fight against cancer, you win a chance to live your life healthy.

Now he's doing something unique, at least in Turkey: he's determined to get in touch with thousands of cancer patients around the beautiful country of ours. He's going to interview them, learn about their experience, monitor their progress and let us know about their needs; so maybe we as a community can help. He's an active blogger and we'll be able to watch those interviews on the net. I don't really like the name, "[they're] not alone, no matter what" is what he calls the project.

I will keep an eye on the news, and I thought I'd share the love with you. Thanks for reading.

Sun, 16 Nov 2008

I always felt the struggle when I tried to eat a book when I was studying maths in Turkish language. Back in 2004 I saw a Calculus book written in English language in the hands of my good friend Can Burak Çilingir for the first time, shuffled it a bit, and at that moment I knew why. I am just not able to understand math teaching in Turkish properly. Many words don't really mean a thing.

I learnt English on my own just to be able to grasp the information I badly needed from the Borland's Turbo Pascal 5.0 online help system; and I can't understand math teaching in Turkish? Yeah, that felt kinda strange. Over the years I discovered a few other things I had trouble registering with my neurons when the words are in Turkish.

Tue, 26 Aug 2008

We need a special holiday to honor the countless kind souls with unsecured networks named 'linksys'.

We moved the house about 3 weeks ago and before our wide kitchen window we've got the kids playground. Beautiful noise little Skywalkers make. There are no unsecured 'linksys' networks I noticed though, so I happily subscribed to Turbonet. No fuss, no buzz. A gentleman knocked our door two hours after I decide to subscribe. They did not require me to have a Turk Telekom phone line because they had the wiring in the whole neighborhood. That was really quick, and I didn't have much time to tinker with a Cantenna.

Wed, 30 Apr 2008

A thief broke into our car and stole the laptop which was hidden in the trunk. Lesson learned: don't leave valuable stuff in the car, even in the trunk. Thiefs know well that back seats of the Megane II are handy to reach the trunk. I'll see what Renault has to offer to fix this security issue.

Everything but some of the data and my personal reliance was insured, so I've lost nothing but time and a couple documents and personal to do lists.

If you've been waiting for something from me, which I should have added to my to-do list or something, I'd love if you could remind me soon.

So I'm trying to settle on this little Packard Bell EasyNote BG45, which we bought sometime last week. Despite the small keyboard, it's relatively comfortable. We'll see how long it takes before I can get back to my daily routine. Please bear with me. Thanks.

Fri, 09 Mar 2007

I recently blogged that I have joined Cellenity. As part of the transition to new business environment, I have changed my cell phone number. My personal cell number is still active, but I guess it'll be out of reach most of the time. Please drop me a line if you think you may need my new contact details.

Thu, 25 Jan 2007

I accidentally stepped on a piece of shit 5 mins ago and I'm writing this using PuTTY on my Nokia 3660.

Sat, 13 Jan 2007

Sevgili Koray Löker adımı vermeden yazılarımdan birine atıfta bulunmuş ve Bilkent Kütüphanesi'nin bir fotoğrafını yayınlamış. Sanırım bir üniversitenin dev bir kütüphane sahibi olmasından daha doğal birşey olamaz. Ankara biraz uzak ama önermesi bile yeter. Tanıyanlar bilirler, ben bir üniversiteye en çok LKD Seminerleri sayesinde yaklaştım, bu nedenle de aslında çalışmaktan belki de çok mutlu olacağım Türkiye'deki bazı kurumlar beni iş görüşmeleri için dahi kabul etmiyor, etse de yaşamımı sürdürmeme yetecek gelirin çok altını teklif ediyorlar. Aynı Steve Jobs gibi ben de ailemin olmayan parasını üniversite eğitimine harcayacak lükse sahip olmadığımı düşündüğüm için, Marmara Üniversitesi'ni 2. yılında bıraktım. Zamanımın tümünü zaten yaptığım ve o dönemde bana göre iyi giden işlerime ayırdım.

Hiçbir zaman pişmanlık duymadım ama sanırım en çok Serdar Köylü ve Fatih Özavcı'nın da katıldığı yanılmıyorsam 2002'de Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi'ndeki LKD seminerlerinde, sürpriz bir şekilde etkinliği izlemeye gelen dönemin Samsun Valisi'nden aldığım hediye ve Serdar Köylü'nün oradaki semineri izlemeye gelenlere seminerlere katılabilmek için final sınavlarıma gitmediğimden bahsetmesi verdiğim karardan gurur duymama neden olmuştu.

Koray, umarım çalıştığın yerin değerini biliyorsundur. Yerinde olmak isteyecek onlarca insan biliyorum.

Değerli hocam Erkan Tekman da adımı vermeden yazılarımdan birini eleştirmiş, kendisine kalemi eline aldıracak kadar birşeyler yazabildiğim için kendimle gurur duydum. Teşekkürler hocam. Adımı vermemişsiniz ama en azından benden cahil bir genç diye de bahsetmemişsiniz, sağolun. Ara sıra haddimi bilmeyerek dangalaklık ettiğim oluyor, kusuruma bakmayın.

14 yıldan biraz fazla bir süredir yapmak zorunda olduğum uyku, yemek, temizlik gibi işlerin tümünden artan zamanı bilişim sektöründe çalışarak harcıyorum ve bu zaman zarfında çok sayıda farklı insanla birlikte çalışma fırsatı bulabildiğim için mutluyum. İnsanlar hakkında bazı şeyler öğrenebildiğimi düşünüyorum, bunun da edindiğim diğer tüm teknik beceriden daha değerli olduğunu biliyorum.

Yazımda bağnazlığı nasıl algıladığımı ifade edebildiğimi umuyordum, edememiş olmalıyım. Belki bağnazlık yerine başka birşey demeliyiz buna, bilemedim.

Seçtiğim mesleğin doğasından olsa gerek, bütün hayatın doğru ve yanlıştan ibaret olmadığını ancak ilerleyen yaşlarda öğrendiğimde çok şaşırmıştım. Olguları böyle görmek insan doğasına ve duygusallığına aykırı olduğu için insan hayatının en temel bileşeni olan ilişkilere zarar verebiliyor.

Parasını ödediğiniz bir malda kusurlu bir yan bulduğunuzda onu alıp satıcının kafasına geçirmezsiniz, saygıda kusur etmeden mağduriyetin giderilmesini rica edersiniz. Bunun nedeni insan ilişkilerine verdiğiniz değerdir. Normal insanlar böyle yapar.

Internet sayesinde artık insan ilişkilerinin gerekliliği sorgulanır oldu, bu da beraberinde çeşitli saygısızlıkları getirir oldu. Günlüğümde eleştirdiğim asıl hadise bununla ve sonuçlarıyla yakından ilgili.

Erkan Tekman'ın bir Internet sitesinin Internet kullanıcılarının tamamına hizmet etmesi gerektiği fikrine ve bunun etrafında kurduğu denklemlere katılmayacak kimse yoktur herhalde, hepimiz en doğrunun ne olduğunu gayet iyi biliyoruz. Internet ortamını hedefleyen her sistemin, Internet kullanılması muhtemel çeşitli platformlarda test edilmesi ve düzgün çalışmasının sağlanması bence de anayasaya eklenmeli, bunu yapmamak vatana hıyanetle eşdeğer olmalı, cezası da 20 yıldan başlamalı.

Hocam cep telefonları, Blackberry ve PDA'lerden bahsederek belden aşağı vuruyorsunuz, bu cihazları tartışmanın sağlığı açısından boşverelim müsaadenizle. Bu cihazlarda da aynı Firefox'da çalıştığı gibi çalışan zengin web uygulamaları geliştirmek neredeyse mümkün değil. Ya bütün tasarımda, ya da bu oyuncaklara özel ikinci ve ayrı bir tasarımda zenginlikten feragat ederek yapılabiliyor bu iş.

Daha üniversitedeyken ödevlerini yapabilmek için sınıf arkadaşından kopyaladığı, o zamandan beri cebinde gezdirdiği Visual Studio ve Dreamweaver CD'leri ile mezun olan, çalıştığı şirketlerde de bunları kullanarak çözüm üretmeye çalışan (yahut hikayesi buna benzeyen) insanları geliştirdikleri çözümler Firefox'da çalışmıyor diye afişe etmek doğru değil -- bu insanlar çoğunlukta! En azından gelişim sürecinin tamamı insan ilişkilerine dayalı özgür yazılım dünyasının içindeki insanlar bunu yapmamalı. Bu şekilde Firefox markasına zarar veriyorlar, bağnazlar her iki tarafta olduğu için karşı taraftaki bağnazlara düşmanlık nedeni sağlıyorlar. Günlüğümdeki yazı bağnazlık yaptığını düşündüğüm insanlara bağnazlıkla verilmiş bir yanıttır, kasıtlı olarak bağnazlık içeriyor zaten.

Benzer sorunu Windows'da olan ve Pardus'da olmayan muhtelif işlevler yüzünden sızlanan, şikayet eden çok sayıda insanla karşılaşıldığını tahmin ederek Pardus projesinin de yaşadığına inanıyorum. Ne açıdan baktığımıza bağlı olarak Pardus da köşesiz değildir ama hiçbir sorun çözümsüz değildir, yalnızca bazı çözümler biraz daha fazla zaman/para/insan/sabır gerektirir. Her projeye başlarken merkeze bir kullanıcı oturtulur zaten, önemli olan o kullanıcının doğru kullanıcı olup olmadığı. Web sitesi geliştirenlerden bazıları ortaya Internet Explorer kullanan bir kullanıcı oturtuyorlar mesela. Çekinmeden de sitenin en altına Internet Explorer 6.0 gerektirir yazıyorlar. Karizmatik göründüğünü düşünüyorlar üstelik.

Günlüğüme yazdığım yazıda sonlara doğru birkaç bağlantı vermiştim; belki Firefox'da (veya Opera'da, veya Safari'de) çalışmayan web sitelerini (internetteki Firefox kara listelerine veya Emniyet Müdürlüğü'ne değil de) geliştiricilerine bildirirken saygı faktörünün yanında kullanabiliriz bunları. Örneğin bir tanesinde Firefox ve Internet Explorer'daki Javascript, DOM, CSS, XML, XSLT ve XMLHttpRequest özellikleri arasındaki farklar anlatılıyor. Her web geliştiricisi için W3C'deki belirtimlerin hemen yanına konması gereken bir belgedir bu. Benim görebildiğim kadarıyla herkes Google kullanmayı çok iyi beceremeyebiliyor, insanlar bir siteyi nasıl Firefox uyumlu hale getireceklerini bilmiyor (ve bulamıyor) olabilirler.

O belgenin en üst kısmında Netscape ve Mozilla projesinin geriye uyumluluk konusundaki bazı tercihleri, quirks mode ve W3C'deki belirtimlerin ne zaman ortaya çıkmaya başladığı ile ilgili birşeyler yazıyor bir de, Microsoft ve Internet Explorer'a çamur atmaya başlamadan önce incelemek ilginizi çekebilir; ama insanlar çok da haksız sayılmazlar hani, ara sıra ben de çamur atıyorum.


Sat, 11 Mar 2006

Arkadaşlarına çok dikkat et. Onların yaşamlarına imrenme. Uzun süredir tanıdığın insanlara bile güvenme. Ailenin ömrün boyunca sana verebileceği en büyük zarar, kötü bir arkadaşın sana bir defada verebileceği zararın yanında çok küçük kalacak.

Dünya çok kötü bir yer oldu. İçki, uyuşturu, silahlar, kavgalar gündelik şeyler haline geldi. Kendine ve ailene dikkat et. Herkesi arkadaş edinme.

Nur içinde yat, Tetka Vasva. Unutmayacağız seni.

Sun, 05 Mar 2006

This is another step towards an eternal quest to convert my blog to a complete list of dates I had a haircut. Yes, (sh)it happened again, but at least this time I have a funny story to tell.

The guy doing haircut was a bit jealous not only because the skin on the top of his head was shiny, but he admitted that he always wanted to have the hair I have. Well, this happened a couple times before and I'm used to these tricks a là coifféur. But hey, an extremely simple haircut took about an hour and a half. I was sitting right there in front of him while he enjoys playing with my hair.

And the haircut. If you haven't seen me in the last couple weeks or you're not female you wouldn't notice the change I guess. You know, barbers and software developers have at least one thing in common: most of what they are doing in their jobs is cleanup in the code (of you know what).

Although I refrain from writing on hot topics, another issue in a casual man's life I'd like to point out is that I have always wondered how any woman can notice you have something changed in the way you look. How come they can spot it in the first glance, and they feel an urge to tell about it? Please, some female explain. My blog doesn't have comments enabled, you can send an e-mail if you're not blonde.

About me

I'm Enver ALTIN. I'm from the other side of the river.


September 2014
  1 2 3 4 5 6
7 8 910111213


/ (398)
  articles/ (1)
  books/ (8)
  coffee/ (1)
  construia/ (2)
  debian/ (1)
  events/ (13)
  factsoflife/ (15)
  general/ (9)
  gnome/ (16)
  humor/ (21)
  lkd/ (9)
  management/ (1)
  mobile/ (6)
  mono/ (4)
  music/ (8)
  personal/ (47)
  politics/ (31)
  postgresql/ (4)
  programming/ (12)
  projects/ (2)
  quotes/ (3)
  technology/ (10)
  tips/ (7)
  travel/ (2)
  work/ (13)




Talk slides

Other stuff


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 License.


This site is built on the wonders of Pyblosxom, supposed to be W3C XHTML 1.0 and CSS 1.0 compliant, always handcoded using Vim. The server that hosts this site is powered by Debian GNU/Linux.