Son günlerde kabarıp şişen klasik müzik damarım hayat şartlarımı olumsuz yönde etkilemeye devam ediyor.

Can Burak Çilingir'in yardımı ile edindiğim Yo-Yo Ma albümünden konuma da uygun parçalardan Slavonic Dance-Dvorák, Libertango-Piazzola ve Bach'ın Cello Suite No.1'i zevkle dinliyorum.

Sözlükte insanların bu konuda yazdıklarını okurken Jacqueline du Pré ile ilgili çarpıcı bazı bilgilere ulaştım. Kendisine armağan edilmiş olan Stradivarius Davidoff (1712) adlı çelloyu (multipl skleroz nedeniyle) ölmeden kısa bir süre önce Yo-Yo Ma'ya armağan ettiğini, hakkında Rostropovich'in sonunda çalışmalarını devam ettirebilecek birini bulabildiğini söylediğini de belirtmeden geçemeyeceğim.

Kapı zili bile çalmayacağım bundan sonra, benim gibi beceriksizler başkalarının yeteneklerini taklit etmekten vazgeçip işi erine bırakmalı.

Dönüş tarihi belirsiz yine. Herkesi özledim. İlk fırsatta görüşmek üzere